هواپيمايی با يک و نيم برابر سرعت صوت از ارتفاع ده متری سطح زمين ٬ ماشين لندکروزی را
که با سرعت در جاده مهران-دهلران حرکت می نمايد ٬ مورد اصابت موشک قرار مي دهد ٬ اگر از
مقاومت هوا صرف نظر شود ٬ معلوم کنيد کدام تن می سوزد ؟ کدام سر می پرد ؟ چگونه بايد
اجساد را از درون اين آهن پاره له شده بيرون بکشيم ؟ چگونه بايد آنها را غسل داد؟چگونه بخنديم
و نگاه آن عزيزان را فراموش نکنيم ؟ چگونه می توانيم در شهرمان بمانيم و فقط درس بخوانيم .
چگونه می توانيم درها را به روی خود ببنديم و چون موش در انبار کلمات کهنه کتاب لانه بگيريم ؟
کدام مسئله را حل می کنی ؟ برای کدام امتحان درس می خوانی ؟ به چه اميد نفس می کشی؟
کيف و کلاسورت را از چه پر می کنی ؟ از خيال ٬ از کتاب ٬ از لقب شاخ دکتر يا از آدامسی که هر
روز آن را در کيف می گذارد ؟ کدام اضطراب جانت را می خورد ؟ دير رسيدن به اتوبوس ٬ دير رسيدن
سر کلاس ٬ نمره گرفتن ؟ دلت را به چي بسته ای ؟ به مدرک ٬ به ماشين ٬ به قبول شدن در حوزه
فوق دکترا ؟؟ صفایی ندارد ارسطو شدن خوشا پر کشيدن ٬ پرستو شدن
آی پسرک دانشجو ٬ به تو چه مربوط است که خانواده ای در همسايگي تو داغدار شده است ؟
جوانی به خاک افتاده است ؟ آی دخترک دانشجو ٬ به تو چه مربوط است که دختران سوسنگرد را
به اشک نشانده اند ؟ و آنان را زنده به گور کردند ؟ هيچ مي دانستي ؟ حتماً نه ! ....
هيچ آيا آنجا که کارون و دجله و فرات بهم گره مي خورد ٬ به دنبال آب گشته ای تا اندکی زبان
خشکيده کودکی را تر کنی و آنگاه که قطره ای نم يافتی ؟ با اميدهای فروان به بالين آن کودک رفتی
سيرابش کنی ؟ اما ديدی که کودک ديگر آب نمي خورد !!
اما تو اگر قاسم نيستی ٬ اگر علی اکبر نيستی ٬ اگر جعفر و عبدالله نيستي ٬ لااقل حرمله مباش!
که خدا هديه حسين را پذيرفت و خون علی اکبر و علی اصغر را به زمين پس نداد
من نمی دانم که فردای قيامت اين خون با حرمله چه خواهد کرد .......................................
پس بيايید حرمله مباشيم............
دست نوشته ای بود از شهيد احمدرضا احمدی ٬ رتبه ی اول کنکور پزشکی سال ۶۴
.
ببخشید خیلی وقته به روز نشدیم آخه کار مراسم خیلی زیاده بعد از اون تازه درس و امتحان
بگذریم بعد از این سرما و برفی که همهُ کشور رو در برگرفته بود باعث شد بچه ها نتونن خیمه رو تموم کنن بهمین خاطر مراسم رو تو مسجد مرشدی برگزار کردیم البته شکر خدا و با عنایت امام حسین(ع) مراسم خیلی خوب برگزار شد سخنرانی حاج آقا کارگر در مورد تاریخچه و دلایل قیام عاشورا مورد توجه واقع شد . سخنرانی حاج شیخ مرتضی که امشب هم ادامه داره خیلی جالبه (البته اولش نزدیک بود همه مون رو نا امید کنه اما مثل اینکه داره به جاهای خوبی ختم میشه) که به بحث پیرامون سوره عصر می پردازه واینکه آدم باید چطوری باشه و چطوری عمل کنه تا در خسران و زیان نباشه. از عزاداری هم که دیگه هیچی نگم امسال آقا رضا حسابی آتیش بپا کرد و همه رو به فیض کامل رسوند این چند شب آخر هم که محمد جواد فلاح بود یه حال حسابی کردیم و یه فیض اساسی بردیم البته مداحی حسین بهجتی هم تو روزهایی که جواد نبود خیلی خوب بود ولی از حق نگذریم محمد جواد یه چیز دیگه ایه شاید هم خواستیم بعضی از تیکه های مراسمو تو وبلاگ واسه دانلود بذاریم تا ببینیم نظر ابوذر چی باشه. ضمنا امشب شب آخرمراسمه و بچه ها همه چیز رو جمع و جور می کنن تا ببینیم سال بعد چی پیش میاد تا دفعه بعد علی یار و حسین نگهدارتون باشه